രാമൊഴി

ചുരമെന്ന കവിത  തുടങ്ങുന്നതിവിടെ, ഒടുങ്ങുന്നതും. പച്ചയ്ക്കെന്തൊരു പച്ച! നോക്കി നോക്കിയിരുന്നാല്‍  ഞരമ്പിലോടുന്ന  ചോര പോലും  പച്ച ചൊരിയും. വ...

വീടിന്റെ മേല്‍ക്കൂരയില്‍  മലര്‍ന്നു കിടന്നു  ആകാശം കാണുന്നു  രണ്ട്  ചെറിയ കുട്ടികള്‍, ഞാനും. അസ്തമയച്ചുവപ്പിന്റെ  ഒരു മുട്ടായിത്തുണ്ട്. തു...

പഴയ കടലാസുകെട്ടുകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്ന്‍ തുറക്കാത്ത ഒരു കവര്‍ കിട്ടി തൊട്ടു നോക്കി. കത്തല്ല, കാര്‍ഡുമല്ല . ഉള്ളിലറിയാമതിന്റെ  മിനുസം. പഴയ വിന...

സ്വപ്നം  ഞാന്‍ ഒറ്റ. വെയിലില്‍  കടല്‍ കണ്ടു  നില്‍ക്കുന്നു. കടല്‍ എന്നെ പച്ചക്കണ്‍കോണിലൂടൊളിച്ച് നോക്കി നില്‍ക്കുന്നു. തിരത്തളളലില്‍ ഒരു പാറ...

in  rajmachi the silence manifests itself in myriads of ways. like a mountain looming large, the silence touches your inner skies.. like ...

ചെടിക്കുന്നു, നിന്റെയഴകെഴുത്തുകള്‍. കാഴ്ചകളെണ്ണിപ്പറയാം, അല്ലെങ്കിലെന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക്  കയറി വരൂ, ഈ മുനമ്പില്‍ നിന്നാലെന്റെ താഴ്വാരങ്ങള്‍ ക...

ഇനിയിത് വഴി പോകുമ്പോള്‍  തിരിഞ്ഞ്‌ നോക്കരുത്  നീ കാണുന്ന ആദ്യത്തെ പുഴയല്ല ഞാന്‍. അല്ലെങ്കില്‍  എല്ലാ പുഴകളും ഞാന്‍ തന്നെയാണ്. നീ കണ്ടോ  ഒരു...