രാമൊഴി

തെരുവിലെ സ്ഫോടനത്തില്‍ തെറിച്ചു പോയ കാലുകളുടെ എകാന്തതയോളം വരുമോ സമുദ്രങ്ങളാല്‍ വിഭജിക്കപ്പെട്ട എന്റെയും നിന്റെയും ഏകാന്തത? ഒരു നിമിഷ...

രാവിന്റെ ചില്ലുപാത്രങ്ങള്‍ ഉടഞ്ഞു തീരുന്നു, മധു തേടി വന്നവര്‍  പൂക്കളായ് മടങ്ങുന്നു. ഏകാകിയായ്‌  ഉന്മാദിയായ്, മധുശാല.  കണ്ണാടിച്ചുമരുകളില്‍...

കൊടുങ്കാട്ടിലകപ്പെട്ട്    ചിത്രകഥയിലെ കുട്ടി.  ഒരു വഴിയും  വാതില്‍ തുറന്നിറങ്ങുന്നില്ല. ഓരോ വഴിയും  വാല് വിഴുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന  പാമ്പിന്‍ ക...

ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്നവരുടെ  മുറിയില്‍  എന്നോ ഇറങ്ങിപ്പോയവരുടെ ഗന്ധം.  ചുമരുകളില്‍  ഇര തേടുന്നവര്‍  വല നെയ്യുന്നവര്‍ വരി വരിയായി പോകുന്നവര്‍. ...

ചുരമെന്ന കവിത  തുടങ്ങുന്നതിവിടെ, ഒടുങ്ങുന്നതും. പച്ചയ്ക്കെന്തൊരു പച്ച! നോക്കി നോക്കിയിരുന്നാല്‍  ഞരമ്പിലോടുന്ന  ചോര പോലും  പച്ച ചൊരിയും. വ...

വീടിന്റെ മേല്‍ക്കൂരയില്‍  മലര്‍ന്നു കിടന്നു  ആകാശം കാണുന്നു  രണ്ട്  ചെറിയ കുട്ടികള്‍, ഞാനും. അസ്തമയച്ചുവപ്പിന്റെ  ഒരു മുട്ടായിത്തുണ്ട്. തു...

പഴയ കടലാസുകെട്ടുകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്ന്‍ തുറക്കാത്ത ഒരു കവര്‍ കിട്ടി തൊട്ടു നോക്കി. കത്തല്ല, കാര്‍ഡുമല്ല . ഉള്ളിലറിയാമതിന്റെ  മിനുസം. പഴയ വിന...