Wednesday, May 18, 2011

ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്നവര്‍

ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്നവരുടെ 
മുറിയില്‍ 
എന്നോ ഇറങ്ങിപ്പോയവരുടെ
ഗന്ധം. 

ചുമരുകളില്‍ 
ഇര തേടുന്നവര്‍ 
വല നെയ്യുന്നവര്‍
വരി വരിയായി പോകുന്നവര്‍. 

ജനലിനപ്പുറം
ഇളം കടും പച്ചകള്‍, മഞ്ഞകള്‍.
കാറ്റ് പിടിക്കുന്നു, ഇലകളില്‍;
നിറങ്ങളുടെ ഉന്മാദം, 
മണ്ണില്‍ നിഴല്പ്പൂരം. 

ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്നവരുടെ 
സന്ധ്യകളില്‍  
കൂടണയുന്നു ചിറകടിയൊച്ചകള്‍.
കടുമ്പച്ചത്തഴപ്പുകള്ക്കിടയില്‍  
പൊഴിയുന്നു ഒരു ചെമ്പനീര്സൂര്യന്‍.

ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്നവരുടെ 
ഉള്ളില്‍  
രക്തം പോലെ 
ഒഴുകിപ്പടരുന്ന ഇരുട്ട്.

ഇരുളിനെ മുറിച്ചുയരുന്നു
ഒറ്റയ്ക്കൊരമ്പിളി.    

25 comments:

  1. ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രം കൂടണയുന്ന ലാവണ്യങ്ങൾ, നൊമ്പരങ്ങൾ, ഇരുൾക്കാഴ്ചകൾ, സൂക്ഷ്മങ്ങൾ- അതിലൂടെ ഊറിത്തെളിയുന്ന സർഗ്ഗചന്ദ്രിക.

    ReplyDelete
  2. ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുമ്പോള്‍ വായിക്കാന്‍ ഒരു കവിത... :)

    ReplyDelete
  3. ഇരുളിനെ മുറിച്ചുയരുന്നു
    ഒറ്റ"യ്ക്കൊരമ്പിളി".

    ReplyDelete
  4. ഏകാന്തതേ നീയുമൊരനുരാഗിയാണോ..?

    നല്ല കവിത.

    ReplyDelete
  5. മൗനം വെടിഞ്ഞു

    മധുരമാം ഏകാന്തതയെ

    നിന്നെ ഞാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു

    ചിന്തകളില്‍ ചിലന്തി വലനെയ്യുന്നതും

    ചിതലരിക്കുന്ന്നതും ഒട്ടപെട്ടുമ്പോള്‍ മാത്രമല്ലേ

    നല്ല ഒരു ചിന്തനം

    ReplyDelete
  6. നല്ല ഒരു ചിന്തയാണല്ലോ

    ReplyDelete
  7. സഖീ...........ഏകാന്തതേ

    ReplyDelete
  8. ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്നവരുടെ
    ഉള്ളില്‍
    രക്തം പോലെ
    ഒഴുകിപ്പടരുന്ന ഇരുട്ട്.

    ReplyDelete
  9. ഏകാന്തതയെ പറ്റി സ്മിതാ മീനാക്ഷിയുടെ ഒരു കവിത ഇപ്പോള്‍ വായിച്ചേ ഉള്ളു. രസകരമാണ് ഒരേ വിഷയം പലരീതിയില്‍ കാണുന്ന കാവ്യമനസ്സുകള്‍

    ReplyDelete
  10. ഭാനു പറഞ്ഞ പോലെ ഒരു ഏകാന്തം ഇപ്പോ വായിച്ചു വന്നേയുള്ളൂ..
    ഒറ്റ്യാക്കാവുന്നതിലെ കാഴ്ചകള്‍ ഇത്രയധികമോന്ന് അതിശയം..ഇഷ്ടപ്പെട്ടു..

    ReplyDelete
  11. ഒറ്റക്കൊരാകാശം.
    ഒറ്റക്കൊരു കടല്‍.
    ഒറ്റക്കൊരു വനം.
    അതുപോലിതുപോല്‍
    ഒറ്റവാക്കുമാവാതെ
    ജീവിതം

    ReplyDelete
  12. കൊള്ളാം.
    നല്ല വരികൾ.
    ഇരുളിൽ ഒറ്റയ്ക്കുയരുന്ന അമ്പിളി ഏതു ചാറ്റ് മുറിയിൽ കുടുങ്ങും എന്നത് പുതുകാല ചോദ്യം!

    ReplyDelete
  13. സ്മിത മീനാക്ഷി യെ വായിച്ചു ഇവിടെ വന്നപ്പോള്‍ ഇവിടെയും ഏകാന്തത ...കൂട്ട് നന്നായി

    ReplyDelete
  14. കുറച്ച് നാളത്തെ ഏകാന്തതക്ക് ശേഷം രാമൊഴിയുടെ മറ്റൊരു കവിത. ഏകാന്തത കൊള്ളാം

    ReplyDelete
  15. ഈ ഏകാന്തത ഉന്മത്തമാക്കുകയാണ് മനസ്സിനെ, വളരെ വളരെ.

    ReplyDelete
  16. ഏകാന്തതയ്ക്ക് ഒരു പോസ്ററ് കൂടി.

    ഏകാന്തതയുടെ നൂറു നെടുവീര്‍പ്പുകള്‍

    ReplyDelete
  17. നിറങ്ങളിലൊതുങ്ങാത്ത ഉന്മാദത്തിന്റെ
    ആഴങ്ങളിലെങ്ങനെ ഒറ്റപ്പെടല്‍ വരച്ചെടുക്കും..
    ആഘൊഷങ്ങളുടെ വര്‍ണ്ണപ്പകിട്ടാവില്ലെ...

    ReplyDelete
  18. ഹേ... അഴല്‍വിഴുങ്ങി പക്ഷി...
    നിന്റെ ഏകാന്തതയുടെ ആഴവും പരപ്പും .....മൗനത്തിന്റെ കടലിരമ്പങ്ങളും..... വളരെ കുറച്ചു വരികളില്‍...

    ReplyDelete
  19. ഓർമ്മയുടെ വഴികളിൽ ഓടിനടന്ന്
    ഞാൻ ചോദിച്ചു- ആരാണ്?
    തിരിച്ചു വന്നപ്പോഴേയ്ക്കും
    വഴിതെറ്റിയ വഴിപോക്കനെന്നുപറഞ്ഞ്
    അയാൾ പടിയിറങ്ങിയിരുന്നു.

    ReplyDelete
  20. ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുന്നവരുടെ
    ഉള്ളില്‍
    രക്തം പോലെ
    ഒഴുകിപ്പടരുന്ന ഇരുട്ട്.
    -എങ്കിലും ഒരമ്പിളി അതിനെ മുറിച്ചുയരുന്നുണ്ടല്ലോ!
    കവിത നന്നായി ചിത്രാ...

    ReplyDelete
  21. സ്മിതയുടെ കവിത വായിച്ചു.ഇവിടെ വന്നപ്പോള്‍ ഏകാന്തതയുടെ മറ്റൊരു മുഖം.

    ReplyDelete
  22. ഒറ്റയ്കായപോലെ

    ആശംസകള്‍

    ReplyDelete