'മഴ നനയാന് വന്ന ശലഭങ്ങള്' എന്ന പേരില് സൈകതത്തില് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മുസഫര് അഹമ്മദിന്റെ ലേഖനമാണ് (http://www.saikatham.com/V--Musaphar-Ahmmed.php) ഈ പോസ്റ്റിനു ആധാരം. വായിച്ചപ്പോള് ഒരു കവിതയുടെ പ്രതീതി..അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ വാക്കുകള് ഉപയോഗിച്ച് ഇങ്ങനെ വരച്ച് എടുക്കണം എന്ന് തോന്നി..ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാത്രം വാക്കുകളാണ്..തുന്നി ചേര്ത്തതില് ഉള്ള തെറ്റുകളും കുറവുകളും എന്റെയും..സൈകതത്തില് തന്നെ ഒരു കമന്റ് ആയി ഇടാനുള്ള ശ്രമം വിഫലമായത് കൊണ്ട് മാത്രം എന്റെ ബ്ലോഗില് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു..അനുവാദമില്ലാതെ എഴുതുന്നത് തെറ്റാണെങ്കില് ക്ഷമിക്കണം..
മരുഭൂവിനെക്കാള്
പൌരാണികം, ജലം
തലമുറകളുടെ
ദാഹത്തെ
ഉള്ക്കൊണ്ട്
മരുഭൂമിയെന്ന രൂപകം.
ഖബര് ഒരുക്കി
ഓര്മ്മിപ്പിക്കുന്നു;
വിജയസ്തംഭങ്ങള്, പരാജിതരുടെ
എല്ലിന്കൂട്ടങ്ങളാല് നിര്മ്മിക്കപ്പെട്ടത്;
തലയോട്ടികളാല് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടത്.
മരുഭൂമിയുടെ വെല്ലുവിളി .
പെയ്ത മഴ
ഇടിമിന്നലിനൊപ്പം പ്രവേശിച്ച കാറ്റ്
കാറ്റ് ഇളക്കിയെടുത്ത
ഗാഫ് വൃക്ഷത്തിന്റെ വിത്തുകള്;
മഴ കാത്ത് ഒളിച്ചിരുന്നവ.
നനയാന് വന്ന ശലഭങ്ങള്
മരുഭൂമിയുടെ ഇന്ദ്രജാലം.
മണല് തരികളോടൊപ്പം
നിലാവ് കോരിക്കുടിക്കുന്ന
കള്ളിച്ചെടിയുടെ മുള്ളുകള് .
മണല്ക്കുന്നുകളിലൊളിച്ച്
മണമുള്ള മണമുള്ള പൂവുകള്.
മരുഭൂമിയുടെ വെളിപാടുകള് .
വീട്
കെട്ടുകയും
പൊളിക്കുകയും
കെട്ടുകയും
പൊളിക്കുകയും
ചെയ്യുന്ന കാറ്റിന് ഭ്രാന്ത് .
മരുഭൂമിയുടെ സര്ഗജീവിതം .
കുളമായ്
പുഴയായ്
കടലായ്
വന് തിരമാലകളായ്
മരീചിക
മരുഭൂമിയുടെ മായക്കാഴ്ചകള് .
മണല് പരപ്പിനുള്ളിലെ
തടാകം
നിലാവില് വിരിഞ്ഞ
ആമ്പലുകള്
മരുഭൂമിയുടെ പറുദീസ.
വരൂ
ഞങ്ങള്ക്കൊപ്പം വന്നു പാര്ക്കൂ
എന്ന്
മരുഭൂമിയുടെ കിളിപേച്ച്.